W dotychczasowej refleksji teoretycznej na temat jazzu stosunkowo niewiele miejsca poświęcono metrorytmice. Większość monografii i artykułów naukowych koncentruje się na aspektach biograficzno-historycznych i ewolucji stylów jazzowych, a w podręcznikach główny nacisk kładzie się na omówienie języka dźwiękowego, stosowanych skal oraz cech harmoniki. Rytmiczna swoboda jazzowych improwizacji znacznie utrudnia obiektywne wychwycenie prawidłowości za pomocą terminologii i […]
