Na początku artykułu przedstawiono formę sonatiny, jej pierwotne założenia związane z celem dydaktycznym oraz ewolucję w kierunku kompozycji wirtuozowskiej przeznaczonej do wykonań publicznych. Następnie autor ujawnia okoliczności powstania oraz szczegóły konstrukcyjne swojego debiutanckiego utworu – Sonatiny na fortepian. Michał Zieliński, Sonatina na fortepian – kompozytorska autorefleksja, w: [e-publikacja] „Muzyka ma różne przeznaczenia”. Formy i funkcje muzyki użytkowej, […]
